قالب وبلاگ

مداحی جدید حاج میثم مطیعی برای پیاده روی اربعین 95 - (پای پیاده، هم پای جاده، ره می سپارم به عزم زیارت) 

• زمان : 9:51 
دانلود مداحی جدید حاج میثم مطیعی برای پیاده روی اربعین 1395
پای پیاده، هم پای جاده، ره می سپارم به عزم زیارت

متن شعر:
پای پیاده، هم پای جاده، ره می سپارم به عزم زیارت
در کوله بارم، چیزی ندارم، غیر از دلی مست شوق شهادت
مولا
می خوام دلم پر از تو باشه
آقا
نخواه که از تو دل جدا شه
ای یار، دلدار، سالار
دلبسته یاد توام... وای وای وای
دربند و آزاد توام... وای وای وای
وای
نمی خوام بی تو زنده باشم
وای نخواه تا که از تو جدا شم 

و ......

ازدواج حضرت علي اكبر (ع)

شبه رسول 

اولین شهید کربلا

يك علي از علي هاي حسين

مبارزات حضرت علی اکبر در روز عاشورا 

کیفیت شهادت حضرت علی اکبر

امام حسین و خاندانش در سوگ حضرت علی اکبر

اعتراف معاویه به شایستگی علی اکبر (ع)

روزی معاویه از اطرافيانش پرسيد: "چه كسي در اين زمان براي خلافت مسلمانان برديگران برتري دارد و براي حكمراني بر مردم از ديگران سزاوارتر است؟" اطرافیان متملق به ستايش خليفه پرداختند و او را لايق اين منصب معرفي كردند. ولی معاويه گفت: "نه چنين نيست، اولي الناس بهذا الامرعلي بن الحسين بن علي، جدّه رسول اللّه و فيه شجاعة بني‌هاشم و سخاه بني اميه و رهو ثقيف؛ شايسته‌ترين افراد براي امر حكومت، علي اكبر فرزند حسين است كه جدّش رسول خدا است و شجاعت بني‌هاشم، سخاوت بني اميه و زيبايي قبيله ثقيف را در خود جمع كرده است."

علی اکبر (ع)؛ اولین شهید کربلا

علی ابن الحسین « علی اکبر » و ویژگیها 

« علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب »، در اوایل خلافت عثمان بن عفان به دنیا آمد. وی از جدش علی بن ابی طالب علیه السلام روایت نموده است: مادرش« لیلی» دختر« ابی مرة بن عروة بن مسعود ثقفی » است. 
علی اکبر، در گفتار و وجاهت و تناسب اندام و خلق و خوی همانند جدش رسول خدا بوده است. 
روزی معاویه از اطرافیان خود پرسید: به نظر شما چه کسی سزاوارتر است به خلافت؟ اطرافیان پاسخ دادند: تو. معاویه گفت: نه سزاوارترین مردم به خلافت علی بن الحسین است؛ چرا که جدش رسول خداست و در وی شجاعت بنی هاشم، سخاوت بنی امیه و زیبایی ثقیف موج می زند. 

يك علي از علي هاي حسين

شناسنامه

حضرت علي اكبر (عليه السلام) در سال سي و سوم هجري مصادف با روز يازدهم شعبان دو سال قبل از كشته شدن عثمان به دنيا آمده است. در روز عاشورا آن بزرگوار 27 ساله بود و به اتفاق مورخين و علماي علم نسبت حضرت علي اكبر (عليه السلام) از امام سجاد (عليه السلام) بزرگتر بوده است و امام سجاد در روز عاشورا 23 سال داشتند .
حضرت علي اكبر (ع) در خانداني رشد يافت كه حافظ سر خداوند و جانشينان بر حق آخرين پيامبر و ذريه او هستند . 
پدر گرامي علي اكبر (ع). سيد جوانان بهشت امام حسين (ع) محبوب پيامبر بود كه در دوران كودكي رسول خدا (ص) وي را در آغوش مي گرفت ومي فرمود: 
( حسين از من و من از حسين هستم و ...) و حضرت علي اكبر (ع) در دامن چنين پدري رشد و نمو يافت و غنچه وجودش شكوفا شد. 

ـ منشأ زنجيرزني، تعزيه و علامت، از کدام يک از فرهنگ ها و ملل است؟
 

زنجيرزني از هندوستان و پاکستان به ايران آمده است.
اصل سينه زني در ميان عرب ها رايج بوده و بعداً به صورت موجود درآمده است و امروزه در همه جهان به عنوان سمبل عزاداري شيعيان براي امام حسين شناخته مي شود.
تعزيه: ظاهراً در دوران کريم خان زند در ايران معمول و در زمان صفويه رايج شد و در زمان ناصر الدين شاه گسترش يافت.
علامت: اين ابزار پس از ارتباط ايران با اروپايي ها در عصر قاجار، از آيين هاي مذهبي مسيحيت اقتباس شده است.

منبع: ماهنامه فرهنگي اجتماعي ديدار آشنا شماره 124

امام حسن علیه السّلام فرمودند: 
اِنَّ الْحُسينَ بن علي بَعْدَ وَفاةِ نفسيامام مِنْ بَعدي ... . 
حسين بن علي عليه السلام بعد از رحلت من امام است، زيرا خداوند بعد از من امامت را به نام او ثبت كرده است و امامت از طريق وراثت پيامبر به او رسيده است. 
اصول كافي، ج 2، ص 72

امام صادق علیه السّلام فرمودند: 
... لم يَرْضَع الْحُسينُ عليه السلام مِنْ فاطمةَ - عليهاالسلام - و مِنْ اُنثي، كانَ يُؤتي به النبي فَيَضعُ اِبهامُه في فيه ... . 
امام حسين عليه السلام از فاطمه- سلام الله عليها- و از هيچ زني ديگر شير نخورد، بلكه او را خدمت رسول اكرم صلي الله عليه و آله مي آوردند و حضرت انگشت ابهامش را در دهان او مي گذاشت و او به اندازه اي كه دو يا سه روز او را كفايت كند، از آن مي مكيد. 
اصول كافي، ج 2، ص 365

شاعر: علی اکبر لطیفیان

يك اربعين براي تو گريان شدم حسين

مانند گيسوي تو پريشان شدم حسين

با چند قطره اشك دل من سبك نشد

ابري شدم به پاي تو باران شدم حسين

زلفي اگر كه ماند برايت سپيد شد

در اول بهار زمستان شدم حسین

كوفه به كوفه، كوچه به كوچه، گذر گذر

از دشتِ غروب، های و هو می آید 
شب، مضطرب و پریشْ مو می آید 
از مجلسِ ختمِ جان گدازِ خورشید 
مهتاب، پریده رنگ و رو می آید

چون باده نابِ عاشقی را نوشید 
یراهنِ سرخِ زخم، بر تن پوشید 
آن روز، به رغمِ تشنگی، لحظه وصل 
صد چشمه نور، از دو چشمش جوشید

نی گُل ندهد، عقل، تجاهل کرده 
از حیرت و شکِّ خود تغافل کرده 
این طُرفه خبر، مرا معما شده است 
در کرب وبلا چگونه نی، گُل کرده؟

دزدان قافله

مرحوم آقا ميرزا حسن يزدى رحمة الله عليه از مرحوم پدرش نقل كرد:
يك سالى از يزد با اموال زيادى به همراه كاروان بزرگى به كربلا مشرف شديم ، قريب به نيمه هاى شب به يك سِرى از دزدان و سارقان و طريق القطّاع برخورد كرديم ، من سكّه هاى طلاى زيادى داشتم كه فوراً آنها را توى قنداقه كودك كه همين ميرزا حسن باشد، گذاشتم و او را به مادرش دادم در اين هنگام دزدان ريختند و همه را غارت كردند، فرياد استغاثه زوار كربلا بلند شد كه دل هر بيننده اى را مى سوزانيد و گريانش میكرد.